۱- اصلی ترین نقطهای که در هر موقعیت نزدیک رابطه انسان با نامتناهی برقرار شده و بالاترین معنویت متناسب با همان شرایط و فرد برقرار میگردد و در واقع حق مطلق و حقانیت کامل -متناسب با آن ظرفیت- برقرار شده و باید آن را "نقطه تحقیق" دانست کدام است؟
۲- چرا همه انسانهایی که در مسیر میافتند این نقطه را تجربه میکنند؟
۳- چرا انسان از "نقطه تحقیق" واهمه دارد؟
۴- انسان سعی میکند به جای نقطه تحقیق چه حالت و وضعیتی را جایگزین کند؟
۵- وضعیتی که انسان سعی میکند به جای نقطه تحقیق برقرار کند را "نقطه جایگزین" مینامیم. در طول مسیر حرکت روحی انسان و با بزرگ شدن ظرفیت عقلی و طی مسیر این نقطه جایگزین چه تغییراتی میکند و چگونه انسان سعی میکند نقاط جایگزین را زیباتر کرده و توجیهات منطقیتری برای آن بیابد و آیا نقطات جایگزین بالاتر و کاملتر امکان بهتری برای حرکت انسان هستند و یا برعکس بیشتر او را متوقف نموده و زمینگیر میکنند؟