دوش از مسجد سویِ میخانه آمد پیرِ ما، چیست یارانِ طریقت بعد از این تدبیرِ ما؟؛ ما مریدان رویْ سویِ قبله چون آریم؟ چون، روی سویِ خانهٔ خَمّار دارد پیرِ ما؛ در خراباتِ طریقتْ ما به هم منزل شویم، کاین‌چنین رفته‌ است در عهدِ ازل تقدیرِ ما؛ عقل اگر داند که دل در بندِ زلفش چون خوش است، عاقلان دیوانه گردند از پیِ زنجیرِ ما؛ رویِ خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد، زان زمان جز لطف و خوبی نیست در تفسیرِ ما؛ با دلِ سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی، آهِ آتشناک و سوزِ سینهٔ شبگیرِ ما؟؛ تیرِ آهِ ما ز گردون بگذرد حافظ خموش، رحم کن بر جانِ خود پرهیز کن از تیرِ ما. ۱. مکتب کاوش‌های وجودی تعالیم و دستورات فراوانی دارد که همه آنها بر محور انسان و نامتناهی‌بودن او و اصالت و کرامت و اقتدار بی‌انتهای اوست. این مکتب که از تبار مکتب نظری و عملی علامه طباطبایی است، سعی بر تدوین زندگی و حرکت انسانی و دنیای مادی و معنوی، حول محور انسان نموده و نیز تلاش آن بر تدوین دیانت و تقدسی است که در آن «امر قدسی از رگ گردن به انسان نزدیک تر است» و «بین انسان و خودش قرار می‌گیرد». ۲. اما همه این تعالیم و معارف و باورها -حتی اگر به اقدام و عمل منتهی شود- زمانی به نتیجه می‌رسد که وارد گذرگاه «محاکمات» شود. منظور از «محاکمه» معنای امروزی آن نیست. منظور معنی سنتی و تاریخی آن است و به معنی «مواجهه و مقابله انسان» با «خود رایج و زندگی روزمره و فعلی» آن و تمام «افکار و باورها» و «همه شخصیت خود» است، برای رسیدن به «ذات و حقیقت خویشتن». نگاه این مکتب به انسان، او را حقیقتی پاک و پاکیزه و منزه می‌داند که هرگز آلودگی‌های ظاهری -حتی اگر به شقاوت انسان منجر شده باشد- باعث کدورت و از بین رفتن این ذات برتر نشده و همیشه و هر زمانی آماده بازگشت به برتری ذاتی خود است. در نگاه این مکتب، سلوک و اخلاق و عرفان و هر سیر روحی و معنوی و علمی به معنی رسیدن انسان به قله و مقامی نیست که قبلا دارای آن نبوده؛ بلکه به معنی زدودن موانع و لایه‌های شخصیت مجازی و «آشکار شدن حقیقت انسانی» و «درک و فهم ذاتی» است که همیشه پاک و دست‌نخورده باقی مانده است. ۳. محاکمه در اینجا یعنی رویارویی مستقیم با خویشتن در خلال حوادث و مسائل و گردونه‌های زندگی و در شرایطی که انسان تمام تلاش خود را بر حرکت انسانی نهاده است. رویارویی مستقیمی که پیوسته انسان از احوال خویشتن و مشاهده و بررسی آن غافل نشده و آن را ابزاری برای کشف و درک زوایای پنهان عملی و نظری کرده و به راه فتح قله‌های خویشتن قدم می‌گذارد و از طریق این محاکمه می‌تواند به جایی برسد که بدون آن ممکن نیست. ۴. رمضان زمانی است که عناصر لازم برای یک دوره محاکمهٔ مقتدرانه فراهم است: توجّه و تمرکز انسان بر روی خویشتن، آمادگی برای اقدام، توجّه به متون قدسی که زمینهٔ کافی و بااهمیتی برای مشاهده و محاکمهٔ خویشتن فراهم می‌کند و جمع‌هایی از یاران مصمّم که حلقه‌های عمل و نظر است و بهترین تسهیل‌گری را برای این مقصود دارا می‌باشد. ۵. هر روز صبح برنامهٔ قرآنی بعد از نماز صبح چون سال‌های قبل برقرار خواهد بود. بعد از استماع قرآن تجربیات ابتدا به صورت کتبی است. اما بر خلاف سال‌های گذشته پس از آن گفت‌وگو به صورت شفاهی ادامه خواهد داشت. شب‌ها نیز برنامهٔ متون حدیثی برقرار است. ۶. شیوهٔ مواجهه با قرآن -که برای محاکمه مؤثر باشد- در سه جلسهٔ اخیر رسالهٔ عملیه و نیز در جلسهٔ ۳۰ رسالهٔ شش (در برابر قرآن) بیان شده است. لازم است که دوستان با دقت و وسواس آن را مطالعه نمایند. جلسهٔ متون حدیثی هم مانند جلسه «خانهٔ پدری» خواهد بود. ۷. آیا زمان آن رسیده که دوستانی که در این سال‌ها در برنامه‌های نظری و عملی «مکتب کاوش‌های وجودی» به تعلیم و تعلّم مکتب علامه طباطبائی پرداختند، در یک حلقهٔ نظری - عملی به بررسی، برنامه‌ریزی و مدیریّت تمام کارهای گروهی و فردی خود پرداخته و با تشکیل «حلقهٔ محاکمات» بتوانند برای سال آینده تمام کارهای مختلف را در باش‌گاه اندیشه در این قالب آورند؟ این سؤالی است که نیازمند تشکیل چند جلسه در رمضان است که آقای محمّدجواد قدّوسی عهده‌دار آن شده‌ و در زمان لازم اعلام می‌نمایند. ۸. به دلیل مشکلات خاصّ این زمان جلسات در رمضان در گوگل‌میت برگزار شده و گروه محاکمات برای بحث و تبادل نظر در امور مربوط به این جلسات و مسائل مربوطه خواهد بود. لطفاً هیچ صحبت مازادی را در آنجا نگذارید. سؤالات و ابهامات و نیازها را در گروه ابهام بگذارید و چیزی غیر آن را مطرح نکنید. مطالبی که باید به سمع و نظر دوستان برسد، در کانال «محاکمات» منتشر می‌گردد.