37 - ادراک خدا از طریق تصمیم، قرار و همّتی که به بن‌بست می‌رسد
• انسان در زندگی عملی خود، با نگاهی محدود و متعارف و با غفلتی که بر وجودش حاکم است، غالباً عوامل محدود، ابتدایی و سطحی را در نظر می‌گیرد و از آن‌ها فراتر نمی‌رود؛ بر این مبنا تصمیم می‌گیرد، قرار می‌گذارد و همت می‌کند. در این شرایط، وقتی بدون قصوری مشخص، از جانب خود یا اطرافیان، دچار اختلال و شکست در امورش شود، اگر قدری عاقل باشد، متوجه می‌شود که ورای آن عواملی ابتدایی که محاسبه می‌کرده، عوامل عمیق‌تری وجود دارند که در کنار هم موجب تحقق هر امری می‌شوند.
• هرچه میزان درک و حکمت انسان بیشتر باشد، با هر تصمیمی که به هم می‌خورد، با هر قراری که شکسته می‌شود و با هر همتی که به بن‌بست می‌رسد، امکان توجه به سطوح عمیق‌تری از علل و عوامل برایش مهیا می‌شود و گویی درجه‌ای به واقعیت حساب‌شده، دقیق و موثر این جهان (وادی عینیت)، نزدیک‌تر می‌شود. بنابراین تصمیم‌هایش را با آن تطبیق می‌دهد و در مقابل، جهان نیز با او همراه شده و در خدمتش قرار می‌گیرد و او بتدریج به انتخاب‌های بنیادینش نزدیک می‌شود. از این طریق نسبت به جوهره این عالم (الله)، که از رگ گردن به او نزدیک‌تر است، به درکی می‌رسد که پیش از آن نداشته است...
فایل ها :
معرفت انتخاب
معرفت انتخاب چیست؟ نوعی از آگاهی انسان است برای درک نقش و بی‌نقشی او در مورد انتخاب‌هایش؛ از روشن‌ترین انتخاب‌ها -قبل از به دنیا آمدن، تا انتخاب عمیق و بنیادینی که منطبق با هویت و شخصیت اوست، تا انتخاب‌های متکثر و سطحی‌اش در این جهان تا لحظهٔ حال. به سبب این نوع معرفت، انسان درمی‌یابد که آیا زندگیاش بر اساس انتخاب‌های خود او شکل گرفته و می‌گیرد یا براساس عوامل دیگری است که خارج از اراده و انتخاب اوست. همچنین درمی‌یابد که آیا قادر است با ساماندهی انتخاب‌هایش، به تدریج سرنوشت خود را تغییر دهد یا خیر؟ درمی‌یابد که چگونه از توهمات فکری، باورها و انتخاب‌های نادرستی که بر اساس آن زندگی خود را صورت داده، به خویشتن اصیل و انتخاب‌های بهتری بازگردد. پی می‌برد که در این مسیر، جهان وجود و همهٔ کائنات چگونه طراحی شده؟ چه نقشی دارد و آیا به او کمک می‌رساند یا مانع و سد راه اوست؟ معرفت انتخاب در پی پاسخ به این پرسش‌هاست: آیا تقدیر و سرنوشت انسان از قبل تعیین شده و او در چمبره جبر آن گرفتار است؟ آیا او در جهانی قبل از این جهان، انتخاب خود را نموده و مجبور است در همان چارچوب زندگی کند؟ آیا در این جهات، جایی برای آزادی و انتخاب او در زندگیاش باقی می‌ماند؟ چگونه؟ آیا با وجود عواملی که قبل از به دنیا آمدن شخص وجود داشته، مانند شرایط زمانی و مکانیِ تولد انسان، مانند شهر، کشور و خانواده‌ای که در آن متولد می‌شود و... چیزی به نام آزادی و تعیین سرنوشت برای انسان باقی می‌ماند؟ آیا این همه گرفتاری، مشکل و محدودیت که در زندگی انسان وجود دارد، با اختیار و آزادی او در تناقض نیست؟ انتخاب بنیادین یعنی چه و هویت و جهت‌گیری و در نهایت سرنوشت انسان چگونه تعیین می‌شود؟ چرخش‌های عجیب و غریب در زندگی، تقدیر و سرنوشت افراد چگونه توجیه می‌شوند؟
