همانطور که بارها صحبت شده است، ارزش رساله عملیه به عملی بودن و اجرائی کردن آن است و بدون آن، ثمره‌ای بر این مباحث مترتب نیست و یا حداقل فایده کامل و اصلی ندارد. این مطلب دو سویه دارد: از یک سو کسانی که در این حلقه مشارکت و همکاری دارند باید بتوانند از مطالب استفاده عملی ببرند و از سوی دیگر، اگر رابطه متقابل مطالب جلسات با نیازها و زندگی عملی مخاطبین قطع شود، دیگر فایده جدی برای آن متصور نخواهد بود.
علاوه بر این، همانطور که در جلسه قبلی توضیح داده شد "تفکر وجودی" یکی از اساسی‌ترین محورهای عملی است که سیر وجودی انسان بر آن استوار است و بدون این محور نمی‌توان در بسیاری از موارد از گردنه‌های سخت و صعب عبور نمود. بنابراین طبق تجربه‌های قبلی، جلسه آینده رساله را برای نقل و تبادل "تجربیات عملی" دوستان در "کاربرد تفکر وجودی" اختصاص می‌دهیم.
تجربیات در این مورد از هر نوعی می‌تواند باشد: حتی در جهت عدم موفقیت در بکارگیری این روش، توضیح اینکه چرا یک نفر در حال حاضر نباید به دنبال آن باشد، نتایج منفی که برای فرد حاصل شده است و یا هر چیز دیگری که در این رابطه می‌تواند ارائه شود.
