۱- سیر گفتگوها و گشت و گذار ما در طی این جلسات حول مسائل خویشتن به نقطه تصمیم گیری نزدیک شده است. مصادف شدن این جلسه با ماه رجب و عید سیزدهم این ماه نیز محملی مبارک برای رسیدن به نقطه تصمیم گیری جدی تر وکامل تر است. تمامی این گشت و گذار و بررسی های ما از جلسه ۶۶ به این سو باید در نقطه "احیای خویشتن" به نتیجه نهائی برسد. این نتیجه ممکن است تا کنون رخ داده باشد و یا در این جلسه صورت گیرد و یا متوجه شویم که مراحل اندکی تا رسیدن به آن باقی مانده است. درهر حال ماه های رجب و شعبان محملی مناسب برای اتمام این دوره و آغاز دوره جدیدی پس از ان است. در جلسه ۷۶ (تکمله اجرائی) توضیحاتی در این مورد داده شده است.
۲- آنچه در این نقطه نتیجه گیری باید صورت گیرد این است که پس از بررسی های متفاوتی که حول خویشتن صورت گرفت اکنون محور اصلی ان باید احیا شده و یا بشود. در این جلسات متعدد انواع مسائلی که ممکن است در باره خود داشته باشیم را بررسی کردیم. سوالات، آسیب ها، موانع، گرفتاری ها، نقطه یا نقاطی که در ان به سر می بریم، سیری که برایمان ضروری است، جلوه های انسانی که نیاز زندگانی است –همچون توحید و ولایت و نگاه به اسوه های برتر- و انجام بعضی از مراحل توجه به نفس و مشاهده خویشتن به صورت آزمون های عملی، همگی با محوریت خویشتن و برای احیای ان و به صورت نظری و عملی و همراه با اقدام و گفتگوی جمعی صورت گرفت.