مخاطبه با قرآن (١٤)
ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَىٰ شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ
انسان وقتى از هبوط خارج مى شود و پا به اين جهان مى گذارد، از همان ابتدا، مسيرى در مقابلش گشوده مى شود. گرچه اوست كه مسير را انتخاب كرده و هدف، آرزو و آمالش را در قالب انتخابش عرضه كرده است، اما جهان بهترين مسير را در مقابلش براى رسيدن به اين آرزوها، اهداف و انتخابهايى كه كرده است مى گشايد؛ چه انتخاب دنيايى چه آخرتى، چه بالا و چه پايين باشد.
انتخابش هر چه قدر متعالى تر باشه كمك جهان از طريق گشودن اين مسير بيشتر است و هرچه كه پايينتر و مادى تر و ضعيف تر باشد، كمك جهان بنوعى است كه سعى دارد او را كمك كند كه به انتخابهاى بالاترى دست پيدا كند. اما اگر به سمت شقاوت برود اين كمك معكوس خواهد شد و به سمت شقاوت بيشتر خواهد رفت...
مسيرى كه از ابتدا جلوى انسان گشوده مى شود، بعنوان مسير حركت او و بعنوان راهى كه بايد بپيمايد و تقدير او و كمك كائنات، همچون راه گشاده اى است كه او را بسوى اهدافش پيش مى برد.
هرچه انسان از اين مسير تبعيت كند، حركتش زودتر انجام مى شود، به اهدافش زودتر و بهتر و بالاتر مى رسد و هرچه از اين مسير فاصله بگيرد در نهايت به شكست بيشترى مى انجامد.
ثم جعلناك على شريعه من الامر
اين شريعت، مسير و اين رودخانه اى كه انسان چون شناورى در آن قرار مى گيرد و مى تواند آرام، ساكت، راحت و زيبا بسوى اهدافش برود، بهترين مسير براى اوست و بهتر است به آن ملتزم باشد؛ فاتبعها
اما آن چيزى كه انسان را از اين مسيرش، بهترين تقديرش و كمكى كه همه ى كائنات براى او فراهم آورده اند، باز مى دارد و محروم مى كند "اتباع اهواء الذين لايعلمون" است.
الذين لايعلمون: ديگرانى هستند كه اين درك را ندارند و جهان را وارونه مى بينند و بواسطه آنها (بصورت دوستى نادان) تمايلاتى نادرست به انسان پيوسته القا مى شود. جهانى است كه اطرافش هست و جامعه اى كه او را به مسير غلط فرا مى خواند و دوستانى كه به او مشورتهاى نادرست مى دهند.
"اهواء" تمايلات بى مبناى اين دوستان باعث ميشود انسان از پيمودن شاهراهى كه پيش رويش گشوده شده، باز بماند و سالها در اين سرگردانى و اضطراب در ميان كسانيكه درك درستى از اين عرصه ندارند، در حال پرسه زدن است.
تا زمانيكه عقل و ظرفيت وجودى اش به مرتبه اى برسد كه درك پيدا كند، بهترين مسير همان مسيرى است كه از ابتدا برايش گشوده شده است.
خوشا به سعادت كسانى كه هر چه زودتر اين درك را پيدا مى كنند و از شاهراه گشوده شده تبعيت مى كنند و به مسير و مقصد خود مى رسند.