مهمترین مسئله ای که در جلسه گذشته مورد کنکاش ذهنی قرار گرفت، این بود که:
با وجود چنین نسبیت ذهنی که در واقعیت زندگی انسان وجود دارد و با وجود امواجی از نسبیت و عدم قطعیت که پیوسته ساختارها ذهنی و واقعی زندگی ما را به هم می ریزد، چگونه می توانیم زندگی واقعی دشته باشیم، در حالی که واقعیت زندگی نمی تواند بر بنیان های سست و متغیر استوار باشد.
اکنون به سؤال آخر در این باره می پردازیم که در واقع، هدف نهائی تمام این جلسات کارگاهی و کنکاش های ذهنی بوده است: آیا زندگی واقعی انسان که با نسبیت و عدم قطعیت های متوالی همراه شده و در سیالیت دائم ادامه دارد، در نهایت می تواند بدون هیچ قطعیت ادامه پیدا کند؟ آیا نامتناهیگری به عنوان یک پروسه ذهنی و واقعی می تواند بی انتها باشد؟
فایل ها :
حکمت نامتناهی
جستوجو و نگرانی لایزال انسان در دیالوگ با آفاق بیکران اندیشه