(این موارد برای هر فرد به یک نحو صدق نمی‌کند، بلکه تنها نمونه‌ای است از اقسام متنوع‌ِ تحقق آن)
۱- شناخت فرد از خداوند، عالم، و خودش: درک کلیات و باورهای انسان در رابطه با این سه‌گانه و اجتماع
۲- مسئولیت تعالی، رشد و تکامل
۳- حرکت به سمت مربی‌های زمینی و آسمانی: این مربی‌ها واجد آگاهی و چراغی هستند که به انسان در طی طریق کمک می‌کنند و غفلت از آنان پذیرفته نیست (میزان مسئولیت در قبال این رکن، به ارزش و قدر و منزلت آن مربی و مکتب برمی‌گردد؛ و تنها ملاک آن عقل انسان است).
۴- مسئولیت برنامه‌ریزی در زندگی
۵- مسئولیت اجرا و مراقبه: التزام به عمل بر اساس برنامه عقلی، و مراقبه از درستی اجرا و انجام آن.
۶- ارزیابی و محاسبه: مسئولیت بررسی دوره‌ای مسیری که تاکنون طی شده و تجدیدنظر احتمالی در آن.
۷- طراحی سیر و برنامه‌ریزی برای رسیدن و حصول امری عقلی که در حال حاضر امکان دستیابی به آن نیست.
۸- ضرورتِ التزام به سیر و برنامه‌ای که در مدتی طولانی منجر به حصول نتیجه می‌شود (نمی‌توان آنچه الان در دسترس نیست را به کلی رها کرد).
۹- آسیب‌ها و موانع را باید برطرف کرد، تا مسئولیت خود را انجام دهیم (وجود موانعْ بهانه و توجیهی برای عدم انجام مسئولیت نیست؛ و کنار زدن موانع خودش مسئولیت مهمی است).
پ.ن: نباید به این ارکان و نمونه‌ها، نگاه کلیشه‌ای داشت و به چشم فرمول به آن نگریست؛ بلکه حاکم و قاضی عقل است و نسبت به افراد و شرایط مختلف متفاوت است.
