تفاوت اخوان با دوست اینه که در اخوان یک صفایی هست. در اینجا صرف واژه را نباید در نظر گرفت. اخوان یعنی دوستانی که با آنها به صفا و صمیمیت و ارتباط وجودی رسیده ایم.
اکتساب اخوان یعنی توانایی و آن قدرتی که انسان میتواند به کار بگیرد. برقراری این این رابطه یک امر درونی میشود. یعنی آدمی که گیر داره و میتواند به این رابطه برسد. یعنی مشکلاتی دارد که با انسان دیگر به طور طبیعی نمیتواند رابطه داشته باشد.
ما ممکن است غریبهستیز باشیم. مثلا در بزرگان این غریبه ستیزی نبوده. تا غریبه میدیدند طوری استقبال میکردند که انگار سالهاست او را می شناختند.
حضرت این را عجز میداند که نتوانیم ارتباط درونی بگیریم.
ظفر: وقتی این ارتباط را بتوانیم بگیریم، فتوحات است. اما رفیق در واقع چون آینه ای میشود که ما وقتی از جای دیگری ناراحت یا عصبانی هستیم، این ناراحتی را سر او خالی میکنیم... و او را از دست میدهیم. یعنی این عجز بیشتر از حالت قبل است که نمیتوانیم این دوستی را نگه داریم.
