نعمتهایی که خداوند به آدم میدهد، در دستگاه خداوند که کم نمی‌آید.
فردی رو در نظر بگیرید که پول جمع کرده که خونه بخره. ولی پولش نمیرسه. این یعنی از نعمتهای خدا کم میشه!؟
نعمتها نزد خدا زیاد است و هرچیزی رو در عالم نگاه کنین، نیبینید انتها ندارد. ذات اشیاء این طوره. مثلا زمین... زمین خدا که محدود نیست. این رفتار ماست که زمین رو تکه تکه میکنیم و قیمت میذاریم و...
دستگاه خدا خساستی در آن وجود ندارد.
عالم محدود نیست! این ظرف ماست که محدوده و این محدود بودن از طریق ناشکری رخ میدهد.
ناشکری یعنی چی؟ کمترین مقدار آن، شکر زبانی است. اصل آن این است که از این نعمت استفاده درست کنیم.
ما وقتی که کرونا نبود، سالهای سال داشتیم زندگیمونو میکردیم و برای بیرون رفتن، انتخابمون ازاد بود... اما توجهی که الان پیدا کردیم اینه که قدر سلامتی رو میدونیم. همین طور امنیت. امنیت و سلامتی، تا زمانی که از دست نمیدیم نمیتونیم قدرشو بدونیم. اما میتونیم شکر کنیم و درست استفاده کنیم که زیاد بشه.
ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
از تک تک نعمتهامون ازمون سوال میشه. مثلا نعمت آبرو. چقدر برای گره‌گشایی از بقیه از اعتبار خودمون مایه گذاشتیم. استفاده عملی مقدمه شکر است. شکر اصلی زمانیه که قدر و منزلت اونو بدونیم.
خدا اربابی نیست که اون بالا بشینه و بگه شکر میکنی یا ازت بگیرم. به طوری طبیعی استفاده از نعمت، نعمت رو زیاد میکنه... مثل نهج البلاغه خواندن. هر چقدر بیشتر و مستمر رجوع بشه، عمیق میشیم.
