در ادامه مراقبهٔ پیمایشی که در رجب انجام داده‌اید اکنون زمان آن است که بتوانید حداقل به یکی از این سوالات جواب دهید:
۱- آیا از مجموع اقدامات خود توانستید به یک برنامه عملی ادامه‌دار برای خود برسید؟ منظور از یک برنامه ادامه‌دار، یک برنامه ایده‌آل و تخیلی نیست. منظور این است که توانسته باشید برنامه‌ای را شروع کنید که در حد متوسطی شما را راضی کند و احساس کنید که می‌توانید بر آن تکیه کرده، مسیر خود را ادامه داده و مشکلات بعدی را در مقام عمل حل کنید.
۲- اگر به چنین برنامه‌ای نرسیده‌اید آیا به راهی فکر کرده‌اید که گرچه در حد این برنامه رضایت‌بخش نیست اما شما را به سوی آن هدایت می‌کند؟ یعنی اگرچه هنوز به یک برنامه رضایت‌بخش نرسیده‌اید، اما راهی را برای خود برگزیده‌اید که با پیمودن آن به این رضایت نزدیک می‌شوید.
۳- اگر هیچ کدام از این دو را موفق نشده‌اید، آیا به یک جانشین مناسب برای آنها فکر کرده‌اید؛ به صورتی که احساس سرگردانی و اضطراب از عمل نکردن و گیج و منگ بودن به شما دست ندهد و احساس کنید که در زندگی در حال حرکت به سوی هدفی هستید و جای نگرانی نیست؟
۴- آیا به یک کار تیمی برای تسهیل امر مراقبه و برنامه‌ریزی فکر کرده‌اید به صورتی که همراهانی -حداقل یک نفر- داشته باشید که رفیق راه و شریک مسیر و مخاطب شما در گفتگوهای درونی و مذاکره روحی باشند؟
۵- آیا هیچ رمز و رازی از خود کشف کرده‌اید که مسیر را برای شما هموارتر کند؟
