انسان
- خدا
- محوریت‌انسان انسان
- خدا
- محوریت‌انسان
در سه جلسه کارگاهی گذشته به این مسائل پرداختیم که:
➖ چرا برای فهم متون دینی، همچون هر متنی که از فضای متفاوت روایت می‌کند، ما باید آن فضا را درک کرده و برای درک متن در آن بستر تلاش کنیم؟
➖ چگونه تنها راه درک این فضای متفاوت عقل است؟
➖ چرا استفاده از عقل در فهم متون دینی منافاتی با تعبد ندارد؟
➖ بنیانی‌ترین اصل و بستر برای درک مفاهیم دینی محور بودن انسان است.
➖ اصل بنیادین دیگر برای فهم متون و مفاهیم دینی تصور بی‌نهایت و نامتناهی است.
➖ برای تصور بی‌نهایت و نامتناهی تنها به نفی و ترک درک خود و گذر از هر چیزی که در این محدودیت می‌گنجد می‌توان اتکا کرد.
اکنون در کارگاه سوم ابتدا به سوالاتی می‌پردازیم که برای اعضا در مقام عمل و اجرای این یافته‌ها ایجاد شده است. طبیعی است که پس از بحث در این کارگاه‌ها و در طول زمان، سوالات جدی‌تری پیش می‌آید که در این جلسه ابتدا به آن خواهیم پرداخت و در صورتی که زمان اضافه‌ای وجود داشت به اثر عملی این یافته‌ها در زندگی خواهیم پرداخت.
