در میان دوستانی که در تجربه اربعین کلیمی شرکت کردند، گروهی به «مراقبه جمعی» پرداختند. چگونگی این مراقبه و تجربه جمعی یک اقدام عملی زمان‌مند همراه با نقل تجربه‌های جانبی آن، موضوع این جلسه خواهد بود.
بعضی از سوالاتی که به آن پرداخته خواهد شد:
۱- چرا به جای مراقبه فردی به مراقبه جمعی پرداختید؟
۲- چگونه این کار را به صورت گروهی انجام می‌دهید؟
۳- با توجه به این که مراقبه امری فردی تلقی می‌شود، چگونه آن را جمعی نمودید؟
۴- یکی از امور بسیار مهم در مراقبه‌ها و محاسبه این است که انسان بتواند به «خویشتن» بازگردد و این بازگشت بدون رها کردن فضای بیرونی و جمع‌هایی که اخلال در امر «خود» می‌کند، ممکن نیست. اکنون شما چگونه با حرکت عکس آن و مراجعه به جمع می‌خواهید و می‌توانید مراقبه به معنی «بازگشت به خویشتن» را انجام دهید؟
۵- هر انسانی اسرار و مسائل خصوصی دارد که باید مخفی بماند و عموماً این مسائل به شدت در محدوده مراقبه و محاسبه قرار می‌گیرند، شما چگونه در جمع وارد این مسائل می‌شوید؟
۶- آیا در خود مقاومت درونی نسبت به حضور در جمع و مطرح کردن مسائل زندگی احساس نمی‌کنید؟
۷- شاید شما گروهی از دوستان همراه هستید که مدتهاست با یکدیگر رابطه داشتید و موانع ارتباط خصوصی بین شما برداشته شده است، آیا دیگران هم بدون این سابقه می‌توانند این تجربه گروهی را داشته باشند؟
۸- آیا جهت‌گیری دینی در مورد جمعی بودن بسیاری از مناسک و اهمیت اجتماع در دیانت اسلامی در سوق دادن شما به این تصمیم موثر بوده است؟
۹- اکنون و پس از این تجربه، با توجه به زحمت و وقت بسیاری که تجربه جمعی نیاز دارد؛ آیا بازهم تجربه جمعی را ترجیح می‌دهید و یا اینکه انجام فردی این امور را توصیه می‌کنید؟
