در جلسات گذشته به لزوم بنا کردن یک بنیاد تفکری مختص خویش و به صورت شخصی و مبتنی بر تعقل و اندیشه برای هر فرد انسانی واقف شدیم و دانستیم بدون چنین بنیاد که فرد برای خود بنا می‌کند امکان ایفای مسئولیت انسانی وجود ندارد و نمی‌توان جای این بنیاد تعقلی را از طریق تقلید و تبعیت پر کرد. در راستای بنا کردن این بنیاد شخصی به زیربنائی.ترین اصل و اساس رسیدیم که همانا "انسان"، "خود" و خویشتن" بود. همه این بنیاد بر این اساس باید پی‌ریزی شود و تفاوتی بین اندیشه‌های مختلف و بینش‌های گوناگون و جهت‌گیری‌های فکری و دینی در این سنگ زیربنا وجود ندارد واساسا امکان زیربنای دیگری در این جهان و برای انسان موجود نیست.
در ادامه این امر و در اولین مواجهه‌ای که با این زیربنای انسانی داشتیم به اصل و اساس و آسیب های کلی و راهکارهای عمومی رسیدیم. اکنون نوبت آن است که مواجهه خود را شخصی‌تر کنیم و بدانیم که در مواجهه خود به عنوان یک فرد خاص با اهداف و مسائل مختص خود چگونه باید عمل کنیم؟ کارکردهای درست و غلط این سنگ زیربنائی چه بوده و از همه مهم تر چه آسیب‌هائی از این طریق ایجاد شده است؟
به عبارت روشن‌تر قصد ما در این جلسه این است که افراد به گزارش و ارائه "مواجهه شخصی خود با امر انسانی" بتوانند تفکر خود را آسیب‌شناسی کرئه و بفهمند که چه خلل و شکاف ها و برداشت‌های نادرستی باعث شده است که امر انسانی و زیربنای انسان بودن نتواند زندگی درست و انسانی برای آنها به ارمغان بیاورد.
در واقع آسیب شناسی امر انسان در زندگی شخصی، مرحله بعد از حکمت نامتناهی است که انسان نگاه و بنیاد فلسفی و حکمی خود را -درحد توان- کامل کرده و از طرف دیگر این مرحله قبل از پیمایش شخصی و و جودی و کاوش درونی است. در آسیب‌شناسی امر انسانی و نگاه کلی به آن، ما می‌توانیم نگاه های نادرستی را بیابیم و اصلاح کنیم که اساس بسیاری از مشکلات و نارسائی‌های شخصی و زندگی فردی است. گاه با پیدا کردن یک فکر آسیب دیده و آسیب‌زا چه بسا انبوهی از مشکلاتی را بیابیم که به راحتی ناپدید می‌شود.
دوستان برای استفاده بیشتر سعی کنند با نگاه بیشتر به "مواجهه شخصی خود"، سوالات بیشتری بیابند و با دست پر و سوال و نقد و انتقاد بیشتر بیایند و اگر بتوانند مطالب خود را قبل از جلسه در گروه بگذارند بسیار بهتر است همانطور که بعضی از دوستان انجام داده‌اند.
