فکر میکنم شما هم با من در این سوال اصلی و اساسی مشترک هستید و دراین سردرگمی و اندوه و سوال بسر میبرید.
اینکه چه باید کرد؛ مساله این است که من از اوضاع خود راضی نیستم و فکر میکنم که نیازمندیهای بیشتری دارم. نیازمندیهایی که جواب و راه حل رضایت بخشی در مورد آنها ندارم. پس با این حساب –و با فرض این اشتراک مساله- بدون مقدمه با شما مطرح میکنم و سوال میکنم که چه باید کرد؟
فکر میکنم که سه راه اصلی در مقابل ما باز است و باید بفهمیم وتصمیم بگیریم که چه کنیم:
راه اول- به دنبال یک درمان وجهش و نکته اساسی بگردیم و تا پیدا نکردن ان از پای ننشینیم و قبل از رسیدن به این نکته از هر درمانی فرار کنیم.
راه دوم- همین مسیر را لنگان لنگان پیش برویم وبه این نگرانیها توجه نکنیم.
راه سوم- یک بار دیگر ساختار روحی و فکری را از نو باسازی کنیم و بدون توجه به هرچه که تا کنون انجام دادهایم باردیگر ساختار روحی را از نو بسازیم.
این سه راه روبروی ماست اگرچه میتوان راههای دیگری را تصور کرد که ترکیب شده از این موارد یا شبیه آن است.
فردا این نگرانی و دغدغه را به اشتراک میگذاریم و در مورد آن به گفتگو مینشینیم.