🔹️ وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (بقره ۵۴)

🔸️ راحت‌ترین مسیر برای انسان این است که آن خویشتن مجازی و غیر حقیقی‌ و توهمی خود را کنار بگذارد.

🔸️ کشتن نفس در واقع احیای آن است و این نفس، خویشتن توهمی، برای انسان جز زجر و زحمت و تباهی چیزی ندارد درصورتیکه انسان فکر می‌کند که کار سختی است.

آن چیزی که خداوند در مورد بنی اسرائیل می‌فرماید، آن عمل خطا و آن کار زشتی که کردند، در حالی‌که پیامبرشان در میقات بود و این‌ها به گوساله پرستی پرداختند و بعد خداوند از طریق موسی به آن‌ها فرمان می‌دهد که: فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ.

🔸️ این کشتن خویشتن، کشتن خودشان که کشتن بیرونی و حقیقی بوده و طبق روایات دستور داشتند که یکدیگر را بکشند، برای ما ممکن است این‌طور تصور شود که این‌ها نهایت تباهی و ظلم را داشتند که برای این‌ها برنامه خاصی دستور داده شده که مختص آن‌هاست اما شاید معکوس این باشد و آن‌ها از ما به خدایشان نزدیک‌تر بودند به دلیل این‌که قتل نفس و آن خویشتن غیر حقیقی برای آن‌ها راحت‌تر بوده و مسیر روشن‌تری داشته و با قتلی که انجام می‌دادند این توبه برای آن‌ها انجام می‌شد. در حالی‌که کار منفی‌ای که انجام داده بودند بسیار شدید و بد بود اما از طریق این توبه کامل و تمام عیاری برایشان صورت می‌گیرد و در این‌جا صفت "توابیت" و "رحمت" خداوند بر آن‌ها نازل می‌شود‌.

بعد از آن هم هنگامی‌ که به خطای دیگری دچار می‌شوند و خداوند همه آن‌ها را می‌کشد، "باز هم خداوند" آن‌ها را نجات می‌دهد و زنده می‌کند. شاید مسیر آن‌ها واضح‌تر و روشن‌تر  و تمام عیار‌تر از مسیر انسان فعلی بوده برخلاف این‌که ما فکر می‌کنیم که آن‌ها بدترین اقوام بودند و این‌همه با خدا و پیامبر خودشان به مجادله می‌پرداختند.
️
مسیر ما مسیر رها کردن خودمان است و این "رمضان" بهترین شرایط است برای این کار.
رها کردن انسان این است
که:

🔸️ حقیقت خودش، در نمازش، در عبادتش، بازگشت به خودش پیدا کند و این بازگشت کار سختی در این رمضان نیست. این‌طور نیست که کشتن این خودِ توهمی کار سخت و پیچیده‌ای باشد و برای ما امکان نداشته باشد.

🔸️ همه ما که انسان‌های متوسطی هستیم و دستمان از مراتب بلند کوتاه است، مایی که عمری را در گناه و غفلت گذراندیم و تباه کردیم، به راحتی در این رمضان می‌توانیم بازگشت کنیم و این امید برای همه ما وجود دارد که در همین رمضان، در همین روزها و شب‌ها بتوانیم آن کاری را بکنیم که فکر نمی‌کردیم و از این طریق به آمال و آرزوهای خودمان، نه فقط آرزوهای معنوی، حتی آرزوهای دنیایی هم برسیم.

🔸️ کشتن خویشتن برخلاف  این‌که به نظر می‌آید که کار سختی است اما ساده است و سادگی آن به این است که:
انسان خویشتنی را کنار می‌گذارد [کشتن برای ما به معنای کنار گذاشتن و ترک کردن] و ترک کردن خویشتن یعنی ترک همه تمایلات و توهمات و آن چیزهایی که باطل هستند.

بازگشت به خویشتنی که همه اجزا، عوارض و همه ابعاد انسان و تمایلات و همه غرائز و همه آن چیزهایی که می‌خواهد در جای خودش.

این بازگشت، بازگشت ساده‌ای است و همه ما می‌توانیم در این رمضان به این بازگشت موفق شویم.

از امروز که روز اول است سی روز پیش رو داریم که سی بار بازگشت داشته باشیم.
هر بازگشتی محکم‌تر از بازگشت اول.
هر بازگشتی کامل‌تر و تمام عیارتر.
با امید بیشتر.

همه آن چیزی که می‌خواهیم، همه آن تمایلاتی که داشتیم، همه آرزوهایی که داشتیم و همه آن تلاش‌هایی که کردیم، به راحتی باید به نتیجه برسد.

این چیزی نیست که برای ما تخیل باشد. نباید خودمان را با آرزوهای طولانی و صرفا نگاه کردن به الگوهایی که به ظاهر برای ما غیر ممکن است، نباید خودمان را با تخیلاتی که اگر چه معنوی و لذیذ هستند ولی در ظاهر برای ما قابل رسیدن نیستند، مشغول کنیم.

با چیزهای روشن و واضح، همین خودی که هستیم، همین خویشتن ما، اگر زوائد و مشغولیت‌های روزمره را  رها بکنیم، اگر لحظه‌ای در نماز و عبادتمان به خودمان بپردازیم و توجه کنیم و بازگشت کنیم همه این کارها انجام می‌شود.

این مختص بنی‌اسرائیل نیست و مختص آن قتلی که آن‌ها کردند، نیست. برای همین ما در همین زمان و همین رمضان ممکن و مقدور است.

🔸️ ۱ رمضان ۱۴۴۵