قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ وَ عَلَيْكُمْ ما حُمِّلْتُمْ وَ إِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبِينُ (نور/۵۴)

🔸️ تبعیت  انسان از خدا و رسول، به معنی این است که آن‌چیزی که انسان را به مسیر صحیح هدایت می‌کند و با هر علامتی برای انسان ظاهر می‌شود، آن را جدی بگیرد. هیچ چیز برای هدایت انسان، بهتر از عقل نیست و عقل و توسعه تعقل، بهترین ابزاری است که انسان را به خداوند می‌رساند.

🔸️ اما آن چیزی که مانع این توسعه تعقل است، خصلت‌ها، رسوبات، حالات و همه‌ی آن چیزهایی است که انسان، در مقابل عقل برای خودش ایجاد کرده و برای بازگشت به مسیر خدا و رسول، لازم است که این موانع را حل بکند. حل این موانع این‌طور است که اگر راه برای انسان روشن شد، این موانع را کنار بگذارد و یا اگر راهش را برایش آشکار کردند، در مقابل آن ایستادگی نکند.

🔸️ این ایام، ایام شب‌های قدر، بهترین زمانی است که انسان در مقابل خدا و پیامبر(ص)، این تعهد را بدهد. این تعهد اگر به خوبی انجام شود، مسیر برایش باز می‌شود. اما اگر این تعهد و این تبعیت از مسیر تعقل برای فرد انجام نشود، همه چیز به عهده خودش است.

🔸️ مرحله اول، کلیت تحمل و پذیرش و تسلیم است. یعنی این‌که انسان، به صورت کلی بپذیرد که اگر راه برایش باز شد، در مقابل این مسیر مقاومت نکند، حتی اگر زمانی است که هنوز راه را نمی‌داند چیست. در این چند روزی که به شب نوزدهم باقی مانده، اگر این تعهد و این تمایل برای انسان جدی بشود، کلیاتی از مسیر و موانعی که دارد برای انسان روشن می‌شود.

🔸️ اگر قبل از شب نوزدهم، انسان مقاومت نکند و همراه و هماهنگ باشد و در شب نوزدهم، تعهد و قرار را با خداوند و صاحب کائنات حضرت ولی عصر(عج) ببندد و اگر آن‌ها کمکش کنند و مسیر را برایش باز کنند، به احتمال زیاد مانع اصلی که مانع تعقل انسان است، برای فرد روشن می‌شود. این باعث می‌شود که بتواند زندگی جدیدی در سال حقیقی که بعد از احیاها و بعد از شب‌های قدر شروع می‌شود، داشته باشد. زندگی‌ای که به عقل رجوع می‌کند و عقلش توسعه پیدا می‌کند و امیر می‌شود و موانع غیر عقلی برای او برداشته می‌شود.

🔸️همه‌ی این‌ها به شرط آن تعهد است در حالی‌که آن‌ها در راهنمایی انسان هرگز کوتاهی نمی‌کنند. "تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا" اگر این هدایت را انسان می‌خواهد، باید پذیرش داشته باشد و این پذیرش همان است که انسان بدون این‌که بداند چیست، می‌پذیرد و می‌داند و تصمیم می‌گیرد که در آن مسیر این هدایت را پذیرا باشد و بعد در مراحل بعدی و در این روزهایی که قبل از شب نوزدهم مانده، کلیت این مانع برای انسان تا حد زیادی روشن می‌شود. آن مانع مشخصی که برای هر کسی چیز خاصی است و در افراد مختلف متفاوت است. همه‌ی ما این مانع را داریم و در همه‌ ما آن چیزی که باعث می‌شود این هدایت را نپذیریم، وجود همان مانع است. این مانع اصلی روحِ ما وقتی روشن شد، شب نوزدهم این تعهد را می‌دهیم که اگر آن هدایت بر ما حاصل بشود و ظاهر بشود و نازل بشود، ما مقاومت نکنیم، و این‌گونه راه جدیدی برای ما شروع می‌شود. اگر این تعهد را ندهیم، اگر این تصمیم را نگیریم، "إِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ" آن وقت دیگر انسان "وان تولوا" هست؛ خودش برای خودش اسباب مشکلات را ایجاد کرده و هر چه هست به عهده خودش است.

🔸️ وقتی که این اطاعت مشخص، اطاعت از هدایت، اطاعت از عقل برای انسان جدی بشود، مسیر متفاوت می‌شود و مسیر به سمت هدایت می‌رود و بعد از شب‌های قدر، سال جدیدش را با فضای جدیدی آغاز می‌کند که در فضای جدید تسلیم به عقل است و عقل بر زندگی او حاکم می‌شود. هدایت از ناحیه این عقل به وسیله خداوند و به وسیله رسول(ص) و به وسیله وجود مبارک حضرت ولی عصر(عج) بر قلب او نازل می‌شود و در زندگی جدید موفق می‌شود.

🔸️ ۱۵ رمضان ۱۴۴۵