🔸️️ مسیری که انسان در این جهان برای آن تقدیر می‌شود، بر اساس انتخابی است که خودش کرده است. انتخابی که انسان کرده، باعث می شود تمامی کائنات برای او شاه‌راهی تعیین کنند که در آن شاه‌راه هرچه بیشتر به خواست، هدف و انتخابش نزدیک شود. اصل حرکت این جهان و انسان و مسیری که طی می‌کند، برای این است که به خواست ها و حقیقت خودش و همان مقداری که از مقام خلیفه اللهی‌اش اراده کرده، برسد. مشکلاتی که در مسیر پیدا می‌شود و سختی‌هایی که در مسیر پیدا می‌شود، برای این است که او را سمت هدفش پیش ببرند؛ مشکلاتی که برای انسان ناراحتی ایجاد می‌کند، سختی ایجاد می‌کند و دردسرهایی که در زندگی برایش ایجاد می‌شود، همچون کمک‌‌هايى هستند که انسان را به سمت خود سوق می‌دهند و اگر این كمك ها نباشد، انسان مستعد انحرافات و سقوط است.

🔸️ همچون موانعی که بر سر راه انسان قرار می‌دهند، برای این‌که از درّه‌ها دور بشود و از مشکلات فاصله بگیرد. مشکلاتی که آن را از خودش دور می‌کند تا به سمتی برود که توجه‌اش به خودش بیشتر و بیشتر شود. وقتی فرد راهش را پیدا می‌کند و در این مسیر می‌رود، برای آن حرکت، کائنات و هر کاری که می‌تواند انجام می‌دهد هماهنگ می‌شوند.

🔸️ این مسئله‌ای که برای داود در آیه قرآن گفته شده، این که آهن را برای او نرم کردیم و توانی و تخصصی برای حضرت داود پیش آمده که توانسته مسلط بر آهن بشود و از آهن چیزهایی را بسازد که تا آن زمان برای بشر مقدور نبوده، این مرتبه بالاتر و کاملترش برای داود علیه السلام است. اما برای هر کدام از ما در مسیرمان آهن‌هایی وجود دارد که به دست ما نرم می‌شود و این آهن‌ها مسیرهایی هستند، کارهایی هستند، اقدامات و اثراتی هستند که این اثرات، برای دیگران چون آهن سخت است و برای ما نرم می‌شود.

🔸️️ این آثار دلیلى ندارد که چیزهای بیرونی باشد، چیزهایی باشد که دیگران زیاد می‌بینند، چه بسا آن‌ها نمی‌بینند، اما وقتی که خود انسان توجه کند و ببیند، در این جهان آثار جدی دارد. این آثار ممکن است از سکوت او، ممکن است از ثبات او، ممکن است از هر چیز دیگر باشد. وقتی که انسان این درک برایش پیدا شود و بفهمد در کجا این آثار را دارد و چگونه می تواند آن مسیری را که برایش تعیین شده بخواند و برود، آن وقت زمانی است که کوه و پرندگان، یعنی جانداران و بی جان ها با انسان هماهنگ می شوند.

🔸️《 لَقَد اتَینا داوُدَ مِنّا فَضلاً》این فضل و برتری به انسان به اندازه انتخابی که کرده است، عطا می شود و بعد
یا جِبالُ اَوِّبِی مَعَهُ وَ الطَّیرَ. کوه و طیر، پرندگان وکوه‌ها، جانداران و بی‌جانان، یعنی همه کائنات با انسان هم صدا می شوند و نه تنها هماهنگند، بلکه هم آوازند واین هم آوازی، ناشی از این است که انسان در مسیر خودش قرار گرفته است. وقتی در مسیر خودش قرار بگیرد، از جهت درونی، به سمت احیای خود خلیفه اللهی‌اش پیش می‌رود و از جهات بیرونی، آهن به دست او نرم می‌شود و جهان با او هم آواز می‌شود.

🔸️️ در این‌جاست که باید مراقبه و محاسبه دقیق و روشنی داشته باشد و نباید بعد از این‌که نرم افزار زندگی، حرکت و مسیر برای او روشن شد، به غفلت روزگار بگذراند.《اَنِ اعمَل سابِغات》آن ابزارهایی که به دست انسان ساخته می‌شود، در جهت تخصص خاص خودش است که آن تخصص، در مسیر حرکت روحی‌اش و در مسیر احیای خودش است و آن ابزار برای جهانیان ارزش خاص خودش را دارد، اگرچه کسی متوجه نشود.《 وَ قَدِّر فِی السَّرد》و در این مسیر باید مراقبه و محاسبه داشته باشد، اندازه گیری‌های دقیق، حسابگری‌های روشن، توجهات واضح، تمرکز و دوری کردن از غفلت‌های روزمره و بهانه‌هایی که انسان را از مسیر خودش باز می‌دارد.

🔸️️نتیجه《اعمَلُوا صالِحاً》است؛ این که کار شایسته انجام دهد. کار شایسته کاری است که خود جامعه، انسان را به سمت مسیر خودش پیش می‌برد، و احیا می‌کند. درون انسان احیا می‌شود و توجه انسان به نامتناهی برقرار می‌شود و از سمت ديگر، آثارش در جهان بیرونی 《اَلَنّا لَهُ الحَدیدَ》 اين است كه آهن‌ها به دستش سرد می‌شود.

🔸️️ هرگز انسان نباید فکر کند که جهان غافل از کار او هست؛《انّی بِما تَعمَلُونَ بَصیر》همه چیز در اختیار خداوند است و کائنات چون چشم بینایى انسان را می‌بینند و به سمتی می‌برند که آهن به دستش سرد شود، نرم شود و کوه و دشت و صحرا و تمام کائنات با او هم صدا و هم آواز بشوند، و همه چیز در مسیر درست خودش قرار بگیرد. كفران نعمت بی‌نتیجه است و همه مشکلاتی که برای انسان پیدا می‌شود برای این است كه انسان را به سمت مسیر خود و به سمت آن حقیقتی که باید برود پیش برد. به شرطی که انسان از این مشکلات، درس عبرت بگیرد و در مسیر خود قرار بگیرد...

🔸️ ۲۴ رمضان ۱۴۴۵