این حکمت ظاهر سادهای داره ولی وقتی می شکافیمش، عمق عجیبی داره. ظاهرش اینه صدقه میدیم، اثرات مثبتی در بقیه داره، اما صدقه، زکات و خیرات، معنای وسیعی دارن.
انوع و اقسام کمکهای خیر، صدقه ست. زکات علم یعنی به کسی که به علم ما نیازمنده، برسونیم.
در روز قیامت می پرسند: ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
مرحوم احمدی میگن نعمت ممکنه آبرو و اعتبار شما باشه. کسی کارش پیش نمیره، شما اعابارتو در جهت مثبت خرج میکنی براش. نه اینکه آبرو خودتم بره. در جهت مثبت... علم، توان، پول، ارتباطات و... اگه فقط در جهت منفعت خودمون استفاده شه، زکات نیست.
حال صدقه چجوری دواست؟
تا وقتی که نگاهتون به دنیا، دنیای خودتونه، این منفعته. به محض اینکه تصمیم میگیرید کار کوچیکی کنین یا حتی زبونتونو به کار خیر بچرخونید، همین سینه شما رو گشاده می کنه و شرح صدری میده و سینه شما آرام میشه.
هرچقدر منفعتی که از خودتون بردارید، و جای آن کار خیر بگذارید، شفا بخش بودن آن بسیار عمیق است...
حقایق و عینیتها و واقعیتهای عمیق روانشناسی و جامعه شناسی و اقتصادی و سیاسی و.... پشت کار خیر است. بر عکس جامعه ای که روی منفعت فردی متمرکزه، به سمت بیمار شدن پیش میره..
در جمله دوم
اعمال و حرکتهای انسان، فراتر از کار فیزیکی اوست. یک فکر، یک اندیشه، حتی یک نیت در روح انسان حک می شود. حقیقت روح انسان به این شکل است و با توبه و استغفار زیاد، آن اثرات اصلاح میشود.
اما خدای رحمانی هست و اگر یک قدم برداریم چندین برابر خداوند قدم بر می دارد. حتی اگر در گناه اسراف کنید، از رحمت خدا ناامید نشوید.
عالم طوری طراحی شده که کسی که در راه غلط قدم برمیداره، صدتا مانع جلوشه. اما به راه درست برگرده، جواب سوالاتش از همه جا میرسه، مشکلاتش برطرف میشه و تمام اون غلطها، به درست تبدیل میشه.
